Pisoú žech úońskigo roku, že jak śe kajś pokože kodifkowůny zapis ślůnski godki, to jo byda jei použywoú. Nů i śe pokozoú. Idźe go uobeźřeć sam: PŮ NAŠYMU DLO ŚLŮNZOKŮW
Yno trocha za ńyskoro žech śe pokapowoú, bo žech już poradźył se swoja, inakšo kodyfikacyjo naúonačyć, skiž tego, žech potřebowoú jei do moi kśůnžki, co se poradźće úobeźřeć pora postůw za wčas, kaj je kůnsek.
Tera zaś by mie gańba bůúo co by tako blank nowo kodyfikacyjo we tyj „Epifanii…” úostowić, bo jak juž ftoś tako choby troška bardźyj popularno wynaloz i juž wyńcy rostomaitych ludźi jei užywo, to jo tyž muša, co by našo godka śe staúa poleku godkům literckům. A to śe přeca samo ńy zúonačy, yno to třa, co by Ślůnzoki po ślůnsku škryflali.
Byda, skiž tego, we kśůnžce wšisko zmiyńoú ze tego moigo kodyfikowańo na te, we kerym sam piša, co je ze tyj zajty „PŮ NAŠYMU”.
Moja kodyfikacyjo mioú žech bardźy rod, ańželi ta, ale ńy byda wům tuplikowoú čamu, bo to juž ńy ma wažne.
Wažne je, že bydźe kśůnžka, we keryj bydźe choby trocha po našymu.
A jo šukom jakiś cajtung, kaj redachtůry by brali úody mie felijetůny po ślůnsku. Bo bych rod pisoú.
Ty’b lepsz k nam na Pidlasze pryjichaw, samohonku wypyty z bratom Studytom :)
To może ja, dla zaznaczenia mojego warszawsko-napływowego skundlenia, wypowiem się tu płynną, literacką polszczyzną. A co mi tam. Pozdrawiam kolegów separatystów :)
Jak mawiałą moja prababcia, rdzenna i najprawdziwsza Polka – ja rozumiu, ale nie ponimaju. ;-)
Lepi sie to sucho niżli cyto tela Ci powiym.
„Stille Nacht” , ” Cud domu brandemburskiego” – super
Oglądałem wcześniejsze rozważania o śląskim abecadle i pamiętam, że tamto mi się czytało gorzej. Ale tu też czasem musiałem słowo na głos powiedzieć, żeby je „usłyszeć”.
Przemek, Ci dam seperatystę! ;)
I dowcip:
Dwie sąsiadki, w roku wiadomym (1924):
- Sómsiadko, syszelijście, że Lynin umar?
- Co to godocie, dyć Lyjna chopa niy mioła.