„Faktem jest, że przegrana wojna wywołuje większą traumę (przez świadomość, że się złej sprawie służyło). Ale to wiąże się nie tylko z faktem dosłownego przegrania lub wygrania wojny, a również z np. społeczna lub historyczna ocena tych działań.”
Ale mi właśnie o to chodzi, że wynik wojny ma dość duży wpływ na taką ocenę. Zauważ, że komunizm, który w II wojnie okazał się zwycięską ideologią, jest odbierany dużo lepiej niż nazizm, a obywatele b. ZSRR jakoś nie mają problemu z tym, że walczyli w imię zbrodniczej ideologii.

„Akurat definicja “realpolitik” w duzym stopniu odpowiada postawie konformistycznej. W czasach powojennych rzesze konformistów uprawiało taką “realpolitik”
No tak, ale Ty znowu mówisz o wyborach moralnych z perspektywy jednostki, a ja o polityce. Ale nawet jeśli, to i tak nie jest to dobra analogia. We wrześniu 39′ to nie był wybór z rodzaju „poddać się, czy zrobić karierę?”, tylko „poddać się czy przeżyć?”

„jaka byłaby cena za sojusz a Hitlerem? Wydanie mu polskich Żydów? Czy jeszcze co innego? Pomoc w agresji na froncie zachodnim?”
To już jest zbyt duża abstrakcja jak dla mnie, ale być może wtedy dałoby się uratować więcej Żydów. Ostatecznie jest różnica między administrowaniem Generalnym Gubernatorstwem a wywieraniem nacisków na państwo satelickie.

Pozdrawiam i ja, mam nadzieję, że nie chowasz urazy.

@agnieszka
„Nie uważam stosowania kryterium “korzyści” przy wchodzeniu w sojusze za postawę dojrzałą”
W sojusze wchodzi się przede wszystkim dla korzyści. Na jakim świecie Ty żyjesz? Słyszałaś kiedyś o realpolitik?

„Niemcy do dziś zmagają się z traumą wojny”
Bo ją przegrali.

Zupełnie nie zgadzam się z Pańskim twierdzeniem, że Polska lepiej wyszłaby w II w.św. na sojuszu z Hitlerem.

Po pierwsze, założenie, że Niemcy z pomocą Polaków pokonaliby ZSRR oraz wygrali II w. św. jest bardzo dyskusyjne.

No, ale przyjmijmy, że po pokonaniu ZSRR i zawieszeniu broni z Wlk. Brytanią i Stanami Zjednoczonymi kończy się wojna. Do jakiej roli zostaje wtedy sprowadzona Polska? Naprawdę zakłada Pan, że Hitler dotrzyma słowa i po niewielkich zmianach terytorialnych (Pomorze, polski Górny Śląsk i może Wielkopolska wcielone do Rzeszy) Hitler pozwoli na ekspansję Polski na wschodzie? Dlaczego? W jakim celu miałby co robić? Polska jest już zwasalizowana i bezbronna. Moim zdaniem zakres suwerenności Polski i wolności Polaków pod zwierzchnictwem niemieckim byłby jeszcze mniejszy niż za czasów PRL-u.

W przeciwnym wypadku, w wariancie moim zdaniem dużo bardziej prawdopodobnym, gdy Niemcy nawet przy wsparciu Polaków przegrywają II w. św., Polska na pewno utraciłaby ziemie wschodnie. Ale czy, w ramach rekompensaty, otrzymałaby Śląsk, Pomorze Zachodnie, Gdańsk i Południowe Prusy Wschodnie? Raczej nie. Mielibyśmy kadłubowy komunistyczny kraik, z milionami wojskowych i cywilnych ofiar, z przetrąconym kręgosłupem.

Po drugie, nie zgadzam się z Pańskim twierdzeniem, że Polska w II w. św. przegrała wszystko co było do przegrania. Z perspektywy 60 lat uważam, że Polska na II w. św., biorąc pod uwagę ówczesne realia geopolityczne i przede wszystkim wynik wojny, przegrała najmniej. 60 lat po wojnie Polska jest jednym z największych krajów europejskich, mniejszości etniczne stanowią znikomy ułamek procenta mieszkańców (nie chodzi mi o Żydów, tylko o Niemców i Ukraińców, którzy w naturalny sposób byliby promotorami interesów swoich ojczystych krajów). Wyzbyliśmy się w końcu (za odpowiednią rekompensatą – Wrocław, Szczecin, Gdańsk) mrzonek o polskim Wilnie i Lwowie, o polskiej Litwie i Ukrainie. Nie mamy żadnych sporów terytorialnych z naszymi sąsiadami. Polska jeszcze nigdy w swojej historii nie miała tak dobrej sytuacji na zbudowanie silnego, sprawiedliwego państwa. Tylko od nas to zależy.

To tylko tak na marginesie, bo w pełni zgadzam się z Pańskim poglądem na temat niedojrzałości polskiej polityki. Sądzę jednak, że w tym konkretnym przypadku niedojrzałość wyszła nam paradoksalnie na dobre.

Pozdrawiam,
Jacek