Ze sobą samym żyć należy w seryjnej monogamii: co jakiś czas trzeba siebie porzucać i znajdować siebie nowego i sobie być znowu wiernym. Ale nigdy nie należy się do siebie zbyt mocno przywiązywać.

Jedyną drogą do patosu przekraczającego kicz są ćwiczenia w cynizmie, lecz kiedy w końcu osiągnie się cyniczną biegłość, żaden patos nie jest już interesujący.