Nieziemska obcość. Właśnie – nieziemska. Wiatr, zimno, obca i zimna przyroda. Zimne wybrzeże – zimne nie tylko chłodnym powietrzem, ale zimne nagimi, brunatno-zielonymi górami, przystrojonymi czapami śniegu jak brytyjscy prawnicy perukami. A śnieg brudny, bo czerwcowy, zwiesza się w żlebach i roztapia na stokach, nie biały, lecz przyjmujący pełne spektrum szarości, aż do czerni.
Małe, po dantejsku zamarłe piekło.